augustus 2006

William heeft een verslag daarvan geschreven.

Zaterdag 6 mei was het regio-uitje naar Leiden. Om ca. 12.00 uur was de groep (15 man) compleet op het centraal station. Juriaan en Ton fungeerden als gastheren van hun stad. Het weer was prachtig en de stemming ontspannen.
Juriaan vertelde wat zo’n beetje het plan was voor de middag en vervolgens volgden we hem naar het mooie Grand Café La Gare. Daar hebben we heerlijk op het aangename terras koffie of iets anders gedronken.

Er werd zeer geanimeerd met elkaar gesproken. Naast leden van een eerder uur waren er ook eerstelingen bij die echter warm in de groep werden opgenomen.

Een zoektocht naar jezelf
Een zoektocht door dit leven
Ben je wel de moeite waard?
Het je iets weg te geven?
Kun je iets betekenen
Voor je medemens?
Of heb je daar de kracht niet voor
En lijd je zelf intens?
Een minderwaardigheidsgevoel
Gekrenkt of lamgeslagen
Ziekte, pijn of ander leed
Je hebt het maar te dragen!
Je vindt jezelf niet goed genoeg
Niet waardig of niet wijs
Dan wordt het tijd om op te staan
Ga op ontdekkingsreis!
Ontdek dat jij jezelf mag zijn
Met fouten en gebreken
Vergelijk je niet met wie dan ook

My parents asked if I’m gay,
I said does it matter,
They said not really,
I told them yes I’m Gay,
They said get out of our lives,
I guess it mattered!

My Boss said are you gay,
I said does it matter,
My boss said not really,
I told my boss, yes i’m gay,
My boss said you’re fired queer,
I guess it mattered!

En God schiep mij naar zijn beeld.
En Hij zag dat het goed was.
Helaas keken maar weinigen met hem mee.

One night a man dreamed he was
walking on the beach with the Lord.

As scenes from his life flashed before him,
he noticed that there were two sets of
footprints in the sand.

He also noticed at his saddest, lowest
times there was one set of footprints.

Was dit het eerste Avondmaal, Heer Jezus,
en U zat daar aan ’t hoofd en ik lag aan,
ik zou geen woorden weten voor mijn blijdschap
en ik nam het brood met beide handen aan.

Maar ik zit hier en zweet staat in mijn handen;
Ik worstel met een schamel stukje brood.
Is dit nu ‘eten tot je eigen oordeel’?
Kon ik mijn hoofd maar leggen in uw schoot!

Ben ik het Heer die U verraad
of zijn het al die anderen
die met hun mooie bijbelpraat
Uw bedoelingen veranderen?

Ben ik het Heer die U verliet
of zijn het zij die preken
dat mijn geaardheid U verdriet
en mij dus mogen breken?

Je voelt je soms zo machteloos
zo krachteloos
zo hopeloos
alleen.
Je loopt dan maar te dwalen
en weet niet eens waarheen;
de hemel is gesloten.
’t Is mistig om je heen.

Dan zak je soms zo nameloos
zo liefdeloos
zo waardeloos
ineen.
Je bent je God verloren
je doet het weer alleen.
Het leven lijkt een doolhof
geen deuren om je heen.

Doodvermoeid door duizend vragen
Schreeuwen, smeken, God aanklagen
Weer een nacht, maar weer geen rust
Onrust, twijfel, hartverscheurend
Nergens slagend, niets opbeurends
Enkel depressiviteit

Ben ik verblind? Ben ik verdoofd?
Waar is mijn God, die had beloofd
Nabij te zijn in tijd van nood?
Mijn vlam is bijna uitgedoofd
En enkel in mijn kleingeloof
Stamel ik in doodsangst uit:

Ik weet het niet meer…
Ik weet het echt niet meer…

Hoelang gaat dit nog duren?
Waar bent U God?
Laat alstublieft iets van U horen.
Ik ben nog maar negentien
En ik ben nu al zo moe.
Ik ben deze vreselijke strijd meer dan zat.