M’n vurig gewenste
“ongewone”-zoon!
mijn homo zoon.
Jij hebt er toch niet voor gekozen;
je bent ’t gewoon

Heel diep in mij
in m’n gevoel
wist ik ’t al jaren lang
hoopte dat het niet zou zijn,
was ik bang

Een and’re toekomst
had ik voor ogen
toen je werd geboren
vrouw en kindertjes
’t geijkte patroon-
maar ’t liep anders
m’n lieve homo zoon.

Ik heb je net zo lief m’n zoon
als al m’n and’re kinderen-
toch zal onbegrip en hoon
jouw deel zijn,
dat kan ik niet verhinderen,

maar met jou
zal ik strijden
voor meer begrip
en proberen te laten zien
dat het geen fases zijn
die wel overgaan

Lukt het jou?
lukt het mij?
Misschien!

Gre.