Van het bestuur – Een nieuwe verbinding

Ken je dat? Plotseling zit je naast een vreemd iemand en in ‘no-time’ voel je verbinding. Soms door een gemeenschappelijk verleden of herkenbaarheid door hoe je nu in het leven staat, maar ook komt het voor dat er geen enkele reden is om van degene wie je ontmoet helemaal van het normale pad af te raken.

Vanavond zit ik voor mijn werk – been-aan-been – met Steven. Ik ken hem niet. We werken aan een live-uitzending en aan de krappe regietafel, met al die items die klaar moeten staan is er geen persoonlijk contact, maar we zaten wel in elkaars ‘intieme zone’. Steven is wel bijzonder; een man met uitstraling. En wat een bijzondere klik kun je dan voelen. Maar goed, het is werk. Alleen dat. Tja. Je komt weleens iemand tegen die indruk maakt.

Pardon… Wie is zij of hij dan wel? Confronterend is te erkennen dat je daar helemaal geen antwoord op hebt. Gevoel is in strijd met verstand. Iemand komt binnen en je weet niet hoe. Lastig is dan als die persoon hetero is. Gelukkig getrouwd met haar man of hij die uber-hetero is en waarvan je weet
dat je geen enkele kans maakt.

Voor sommigen is dat het einde; ik zoek niet langer en breng mijn dagen door in de situatie waarin ik nu zit: alleen. Het tergende is dat zoiets gaat wennen. Dat je zo verstrikt raakt in je eigen ‘ik’ dat daar niemand meer bij past. Naarmate je ouder wordt word je ook meer kritisch. Te kritisch misschien want wie past eigenlijk nog wél in je eigen wordende wereld?

Prediker zegt: wees blij in de dagen dat je jong bent. Voordat er jaren komen waarin je zegt: ik heb er eigenlijk niet zo’n zin meer in. De boel de boel laten? Is dat het? Of je nu twintig of vijftig bent: leef met de dag. Wees dankbaar wat je hebt en berust niet.

Durf. Durf ook nieuwe verbindingen aan te gaan. En als ze mislukken? Neem je verlies en ga fier weer verder. Niemand kwam bij de eerste ontmoeting de ware tegen. Pijn en verlies horen daarbij. Neem dat zoals het is. Huil uit, erken je tranen en hervat je! Bovendien bestaat de ware, de one-and-only
misschien wel niet. Niemand is perfect.

In de bestuursvergadering van 25 september heeft Gert-Jan van Leeuwen aangegeven de nieuwe voorzitter van ContrariO te willen zijn. Daar zijn we als bestuur blij mee. In de Algemene Leden Vergadering van volgend jaar moet dat – via de statuten – nog officieel worden, maar er is nu weer iemand (Gert-Jan!) die zich belangeloos in wil zetten als het gezicht van ContrariO naar buiten toe.

Met het huidige bestuur zal ContrariO veranderen. Wen daar maar aan. Van de ‘besloten’ ‘Gereformeerd Vrijgemaakte kerk-club’ (we waren al niet meer exclusief) zullen we onze horizon wijder maken. Iedereen is welkom die een lijntje heeft. Een lijntje naar het geloof. Iemand mailde ons dat hij op de site had gelezen dat alleen homo’s/Lesbo’s lid mogen worden die zich van ‘van harte christen’ noemen. Mag ik dan wel lid worden vroeg de twijfelaar zich af. Dat is niet meer te lezen nu; we hebben die – aanmatigende – zin weggehaald.

In de regio’s Noord, Oost. West en Midden ontmoeten we mensen die zoeken. Zoeken naar God en naar zichzelf: een ontdekkingstocht naar het bestaan als vrouw die op vrouwen valt en mannen die zich aangetrokken voelen tot mannen. Diep gelovig of de twijfelaar? De stoere meid wie ze is?
De gozer die vanwege zijn werk in reformatorische of evangelische kringen niet uit de kast kan komen? De ‘christen’ die denkt: ben ik dat nog wel en kan ik nog aanschuiven met al mijn twijfels? Ja, voor jullie zijn we er. Van harte welkom. Meer dan.

Namens het bestuur: Arjan Mitzer.