Muur van Onbegrip
M’n vurig gewenste
“ongewone”-zoon!
mijn homo zoon.
Jij hebt er toch niet voor gekozen;
je bent ‘t gewoon
Heel diep in mij
in m’n gevoel
wist ik ‘t al jaren lang
hoopte dat het niet zou zijn,
was ik bang
Een and’re toekomst
had ik voor ogen
toen je werd geboren
vrouw en kindertjes
‘t geijkte patroon-
maar ‘t liep anders
m’n lieve homo zoon.
Ik heb je net zo lief m’n zoon
als al m’n and’re kinderen-
toch zal onbegrip en hoon
jouw deel zijn,
dat kan ik niet verhinderen,
maar met jou
zal ik strijden
voor meer begrip
en proberen te laten zien
dat het geen fases zijn
die wel overgaan
Lukt het jou?
lukt het mij?
Misschien!
Gre 14-6-1991
Een zoektocht
Een zoektocht naar jezelf
Een zoektocht door dit leven
Ben je wel de moeite waard?
Het je iets weg te geven?
Kun je iets betekenen
Voor je medemens?
Of heb je daar de kracht niet voor
En lijd je zelf intens?
Een minderwaardigheidsgevoel
Gekrenkt of lamgeslagen
Ziekte, pijn of ander leed
Je hebt het maar te dragen!
Je vindt jezelf niet goed genoeg
Niet waardig of niet wijs
Dan wordt het tijd om op te staan
Ga op ontdekkingsreis!
Ontdek dat jij jezelf mag zijn
Met fouten en gebreken
Vergelijk je niet met wie dan ook
What really matters
My parents asked if I’m gay,
I said does it matter,
They said not really,
I told them yes I’m Gay,
They said get out of our lives,
I guess it mattered!
My Boss said are you gay,
I said does it matter,
My boss said not really,
I told my boss, yes i’m gay,
My boss said you’re fired queer,
I guess it mattered!
In den beginne
En God schiep mij naar zijn beeld.
En Hij zag dat het goed was.
Helaas keken maar weinigen met hem mee.
Footprints
One night a man dreamed he was
walking on the beach with the Lord.
As scenes from his life flashed before him,
he noticed that there were two sets of
footprints in the sand.
He also noticed at his saddest, lowest
times there was one set of footprints.
De stille jongen
Was dit het eerste Avondmaal, Heer Jezus,
en U zat daar aan ’t hoofd en ik lag aan,
ik zou geen woorden weten voor mijn blijdschap
en ik nam het brood met beide handen aan.
Maar ik zit hier en zweet staat in mijn handen;
Ik worstel met een schamel stukje brood.
Is dit nu ‘eten tot je eigen oordeel’?
Kon ik mijn hoofd maar leggen in uw schoot!
Ben ik het?
Ben ik het Heer die U verraad
of zijn het al die anderen
die met hun mooie bijbelpraat
Uw bedoelingen veranderen?
Ben ik het Heer die U verliet
of zijn het zij die preken
dat mijn geaardheid U verdriet
en mij dus mogen breken?
Diepten
Je voelt je soms zo machteloos
zo krachteloos
zo hopeloos
alleen.
Je loopt dan maar te dwalen
en weet niet eens waarheen;
de hemel is gesloten.
’t Is mistig om je heen.
Dan zak je soms zo nameloos
zo liefdeloos
zo waardeloos
ineen.
Je bent je God verloren
je doet het weer alleen.
Het leven lijkt een doolhof
geen deuren om je heen.
Het Einde Nabij
Doodvermoeid door duizend vragen
Schreeuwen, smeken, God aanklagen
Weer een nacht, maar weer geen rust
Onrust, twijfel, hartverscheurend
Nergens slagend, niets opbeurends
Enkel depressiviteit
Ben ik verblind? Ben ik verdoofd?
Waar is mijn God, die had beloofd
Nabij te zijn in tijd van nood?
Mijn vlam is bijna uitgedoofd
En enkel in mijn kleingeloof
Stamel ik in doodsangst uit:
Houd me vast
Ik weet het niet meer…
Ik weet het echt niet meer…
Hoelang gaat dit nog duren?
Waar bent U God?
Laat alstublieft iets van U horen.
Ik ben nog maar negentien
En ik ben nu al zo moe.
Ik ben deze vreselijke strijd meer dan zat.