Zo kun je ook Bijbellezen

De Bijbel is het Woord van God, van kaft tot kaft. Met dat idee ben ik ben opgegroeid.

Rond mijn 17e ontdekte is dat ik op mannen val en dat gaf heel wat spanning.

In de jaren daarna heb ik na een zware worsteling daar uiteindelijk vrede mee gevonden en zie ik nu geen belemmering meer voor relaties tussen mensen van gelijk geslacht. Maar na jaren worstelen ben ik door mijn ervaring, en door mijn studie theologie wel wat anders tegen de Bijbel aan gaan kijken.

De Bijbel is geschreven door mensen, die hun eigen ervaring met God doorgaven. Dat betekent zeker niet dat het een puur menselijk boek is. God heeft door hen heen Zichzélf laten zien (zie 2 Petr 1:21). Maar Hij heeft dat niet gedicteerd zoals de Koran. God spreekt altijd tot en door mensen die in een bepaalde tijd leven en dus in een cultuur met eigen normen en waarden. Dat maakt het lezen van de Bijbel tot een uitdaging, die steeds weer verrassingen oplevert.

Makkelijk ‘lezen wat er staat’ lijkt aantrekkelijk, maar zo plat is het nooit, zeker niet als het mensen in een klem brengt door wat een ander erin denkt te lezen. Ik kan daar veel voorbeelden van geven, op de terreinen van de hermeneutiek, psychologie en sociologie, maar de ruimte is daarvoor is helaas te beperkt.

Wat voor mij de belangrijkste boodschap van de Bijbel is en daarom van God, is vergeving van zonden en bevrijding van angst, en dat Liefde altijd het laatste woord heeft.

God is geen moralistische zedenmeester, maar wil recht en gerechtigheid, dat is gelijkwaardigheid tussen mensen (zie bv Micha 6:8). Dit zijn de grondwoorden waardoor ik de Bijbel lees.

(bijdrage van Kees Goedegebuur aan Oké, ik ben dus homo, Herman van Wijngaarden 2013)