Ieder verhaal over coming-out is een persoonlijk verhaal. Meestal gaat het gepaard met onzekerheid, verdriet en angst. Hopelijk dragen de verhalen bij tot steun voor jou of een bekende van je.

Maar wat meestal wel zo is: wanneer je het verteld hebt, zal je leven meer tot zijn recht komen. Je hoeft het dan namelijk niet meer alleen te doen, er zijn mensen die je kunnen helpen en steunen, of zoals Erik schrijft in het verhaal “over regie gesproken “: “Openheid heeft mij lucht en ruimte gegeven, terwijl ik bang was voor benauwdheid en afwijzing. Na jaren van keiharde ontkenning kon ik eindelijk tot erkenning van mijzelf komen. Ik ben dan wel anders, ik ben ook normaal. Ik moet zeggen dat ik in de gelukkige omstandigheid ben eigenlijk nog niet afgewezen te zijn om mijn homo-zijn, door mensen om wie ik wel geef. En dus ben ik (mijn God) heel dankbaar.”

Voor niet-homo’s helpt de verhalen misschien te begrijpen hoe je je kunt voelen, als je niet bent als anderen en je leven een andere invulling krijgt als dat je vroeger gedacht had. Onderstaande verhalen zijn bedoeld om je eens aan het denken te zetten…

De verhalen zijn van leden en op eigen titel geplaatst en niet perse representatief voor ContrariO als vereniging.