Nederland is het eerste land ter wereld dat van staatswege een (oeuvre)prijs uitreikt voor een positieve en wezenlijke bijdrage aan de homo-emancipatie: de Jos Brinkprijs. 17 mei jl., op de internationale dag tegen homofobie en transfobie was het dan zover: de tweejaarlijkse erkenning zou het eerste levenslicht zien in de Koninklijke Schouwburg te ’s-Gravenhage. Ondergetekende en de ad interim-voorzitter van ContrariO waren persoonlijk uitgenodigd door minister Ronald Plasterk, die o.a. homo-emancipatie in zijn portefeuille heeft.

Na uitgezocht te hebben wat ‘dresscode cocktail’ nou weer inhoudt, moest ik dus op zoek naar een zwart pak – terwijl ik nooit een pak draag! Enfin, mijn collegaatje is getrouwd met een zeebonk en ik mocht diens trouwpak lenen. Met keurige zwarte schoenen – de dag tevoren om vijf voor sluitingstijd gekocht – tippelde ik dus met mijn gezelschap naar binnen om spontaan te concluderen dat ik ook in een rozegroene tuinbroek niet opgevallen zou zijn in het bonte gezelschap.  

Na een plaats gevonden te hebben en Jacques d’Ancona te hebben afgeserveerd, mochten we luisteren naar Sandra Reemer, ooit Jos’ rechterhand en kroepoekje bij ‘Wedden Dat…?’ Zij bracht haar lied All out of Love en een van haar drie Songfestivaldeelnames ten gehore. Mijn dag was al goed!  

Er volgden nog wat aangename optredens – aan elkaar gepraat door een heteroseksuele Marokkaanse cabaretier (N.A.) – en vervolgens mocht de jury veel lovende woorden spreken over de verschillende genomineerden. ContrariO behoorde daar deze keer nog niet toe, maar Henk Krol wel, met maar liefst twee initiatieven (Gay Krant én homohuwelijk)! Hij won dan ook met zijn Stichting Vrienden van de Gay Krant (of was het toch het homohuwelijk? Ik weet het niet meer precies). 

In zijn wel erg bescheiden overwinningsspeech dankte hij iedereen van wie hij alleen maar de spreekbuis was geweest. Opvallend vond ik dat hij nog apart vermeldde dat hij aan het begin van het aantreden van het huidige kabinet zijn hart had vastgehouden, maar inmiddels toch met tevredenheid moest constateren dat hij best met een kabinet met de ChristenUnie kon leven. Ondertussen toverde hij nog een mooi schilderij voor de minister uit zijn mouw, in ruil voor de prachtige grote vaas en een cheque van 10.000 euro die hij zojuist uit handen van Plasterk had ontvangen.

Erik Bolks