HO LE BI HE God vindt ons echt oké!

HO LE BI HE God vindt ons echt oké!

Met deze zin wil ik graag beginnen met een terugblik op de coming out avond gehouden op 6 november in Zwolle. Wat een mooie opkomst! 15 mensen in de leeftijd van 17 tot 30 jaar.

Hoe mooi te merken dat de vele mails naar kerken, scholen, studentenverenigingen en bovenal de bekendmaking via Facebook een groot bereik had. Het thema coming out is weer onder de aandacht gekomen en de naamsbekendheid van ContariO is hiermee ook weer groter geworden. Fantastisch toch?

Maar terug naar de avond. Jongens en meiden druppelden binnen. Uit wel een hele superwijde omgeving van Zwolle kwam men naar de huiskamer van Arnold onze gastheer. Amsterdam, Utrecht, Veenendaal, Ede, Wezep, Arnhem, s’ Heerenbroek, Hoogezand of gewoon Zwolle. Het openbaar vervoer heeft die avond wat meer `regenboog mensen’ vervoerd. Een fietstocht van een aantal kilometers naar Zwolle is ook gewoon nog een mogelijkheid.

Je moet het maar durven; naar een onbekende locatie reizen voor een coming out avond met onbekenden. Dat getuigt van lef, en geeft ook wel aan dat we dus blijkbaar in een behoefte voorzien.

Een kop koffie, een naamsticker, een foto uitzoeken en plaatsnemen in de kring. Tja, want zo’n avond kan niet starten zonder een kennismaking. Ieder deed even zijn verhaal. Hoe lang hij/zij al out is, of de familie of vrienden het weten. Wel of niet al uit de kast in de kerk. Of net een week uit de kast en nu al naar Zwolle komen om verhalen te horen, mensen te ontmoeten of gewoon… eens zien wat het is. Een coming out al lang geleden, maar nu… de werkomgeving nog. En dat is lastig als je in een reformatorische omgeving werkzaam bent.

Na de kennismakingronde en de pauze ging het gesprek verder in kleine groepen. De verhalen werden gedeeld. Lol was er ook als bleek dat er een klik was, situaties met ouders overeen kwamen, herkenning als je de enige homo of lesbienne bent binnen je vriendenkring. Verhalen over de kerkelijke gemeente waar je zo graag ook straks met je partner aan het avondmaal wil gaan.

Het raakte mij, in de groep waar ik als gespreksleidster bij zat, hoe luchtig iedereen er in stond. Het lijkt voor sommigen eigenlijk al geen issue meer. Ik ben gewoon homo. Ik ben gewoon lesbisch. Die kerk moet mij maar accepteren.

Het aanvaardingsproces lijkt afgesloten. Soms weet je al vanaf je 14e dat je homo bent. Jouw omgeving heeft er eigenlijk ook geen vragen meer over. Maar… je bent wel nieuwsgierig hoe andere christelijke homo’s hiermee  omgaan. Zou je het eigenlijk wel wensen dat men erover begint?

En de relatie met God? Je bent blij met Hem als je Schepper? Maar die Bijbelteksten dan? Je wil wel naar de kerk blijven gaan, maar je bent nog niet echt bezig je plekje in de kerkelijke gemeente op te eisen.

Wat zou het mooi zijn als alle positieve verhalen ook eens gebundeld kunnen worden. Jullie ervaringen m.b.t. tot jullie coming out, is echt anders dan bijv. mijn  coming out 20 jaar terug.

Nee, ik wil daarmee niet wegwuiven dat het ook nu nog voor sommigen van jullie een eenzaam proces is. De angst voor afwijzing in je naaste familiekring of binnen je werk, of studentenvereniging kan echt nog groot zijn en reëel. De ontdekking dat je echt anders bent, een andere toekomst tegemoet gaat dan de meesten in onze samenleving, is soms pijnlijk. We hopen dat jullie dat proces met Hem kunnen delen. Psalm 139 werd aan het einde gelezen. Hij kent je! Bij Hem mag je schuilen.

Wij willen graag een plek zijn waar christelijke homojongeren elkaar op een ongedwongen wijze kunnen ontmoeten. Wij hebben dat in Zwolle kunnen doen, door vooral ruimte te bieden voor een onderlinge ontmoeting tijdens de pauze en na afloop. Het vinden van christelijke homo’s en lesbiennes zal zeker helpen voor de herkenning, maar ook gewoon om eens lekker jezelf te kunnen zijn.

Misschien zien we jullie op een van de landelijke dagen van ContrariO of op een van de regio activiteiten?

Teresia