Berichten

Van het bestuur – Afsluiten

AFSLUITEN
1) Aangaan 2) Afdammen 3) Afdraaien 4) Afgrendelen 5) Afperken 6) Afscheiden 7) Afsluiting 8) Afzetten 9) Afzonderen 10) Afsnijden 11) Afschutten 12) Afscheid nemen 13) Beëindigen 14) Borgen 15) Blokkeren 16) Beschieten 17) Beperken 18) Besluiten 19) Contracteren 20) Dammen 21) Dekken 22) Dichtdoen 23) Dichtmaken 24) Derangeren 25) Dichten

Wanneer is er iets afgesloten?
Wanneer heb je iets afgesloten? Een jaar sluit je af. Of een periode op je werk. Je gaat met pensioen of een ander besluit voor je dat er een einde komt aan je dienstverband. Dat laatste kan schrijnend zijn. Een relatie die stopt, buiten jouw wil. Het overlijden van de laatste ouder maakt dat je het kind-zijn ‘af moet sluiten’. Met het overlijden van de generatie voor je begraaf je de herinnering, maar hoe zit dat wanneer je kind, neefje of nichtje sterft? Dan begraaf je de toekomst. Kun je dan ‘afsluiten’?

Afgelopen juli overleed mijn oom op de gezegende leeftijd van 85 jaar. Een voltooid leven. Ehhhh, is dat eigenlijk wel zo? Twee van zijn drie kinderen hebben negen jaar geleden de band met hun ouders doorgesneden, ‘afgesloten’. Negen jaar een knagend gemis dat wat hem betreft niet kon worden afgesloten, waarover hij zelfs niet praten kon. Die jaren maakten deuken in zijn ziel; niet ‘afgesloten’. We hoeven maar naar een programma als ´Het Familiediner´ te kijken om te weten hoe banden en relaties plots kunnen worden beëindigd. En hoeveel moeite, verdriet (en vaak teleurstelling) het kost om die weer te herstellen, als ze al te herstellen zijn. “Wat al die jaren fout ging komt dan niet meer terecht. En wat je nog wou zeggen, blijft eeuwig ongezegd.

Koning Willem-Alexander spreekt in zijn kersttoespraak over ‘angst’ en hij doelde daarmee op gevoelens in de samenleving die door terreurdaden in 2015 sterker zijn geworden: “Veel mensen in Nederland maken zich zorgen over de toekomst en vragen zich af hoe we onze eigen manier van leven kunnen beschermen in een wereld waarvoor we ons niet kunnen afsluiten.” Een kersttoespraak overigens waar de begrippen ‘God’ en ‘Jezus’ niet in voorkomen. Die woorden ‘God’ en ‘Jezus’ zijn de fundamenten van velen van ons. Vanuit dat geloof sluiten we niet iets af, maar volharden we de soms moeizame tocht, gaan we telkens het leven weer aan. “We zijn niet alleen” weten wij.

Afgelopen jaar haakten diverse mensen bij ‘ContrariO’ aan. Sommigen vanuit ‘angst’. “Ik ben homo/lesbisch en ik kan daardoor al het vertrouwde om mij heen verliezen”. Er zijn in de regio’s bijzondere gesprekken gevoerd. Hoe kun je verder? Ons lid Frans Blokhuis schrijft een prachtige blog waar onder andere in staat: “Geen mens past in een hokje. Geen mens past in een kast. Persoonlijkheden, karakters, eigenaardigheden, talenten en uitzonderingen – kortom: alles wat ons kleur geeft – worden per definitie tekort gedaan als ze krampachtig in een kastje of in een hokje worden gepropt. Uit die kast breken is niet jezelf vermoorden, het is het tegenovergestelde. Het is beginnen met leven”.

‘Afsluiten’ is – vaak pijnlijk – leren leven met dat wat voorbij is, maar het is meer. Het woord ‘afsluiten’ tref je ook aan bij het aangaan van een contract. Een document dat op de toekomst slaat. Zo krijgt afsluiten een andere betekenis! “Geef me de moed om te veranderen wat ik kan veranderen. Geef me de wijsheid om te accepteren wat ik niet kan veranderen. Geef me het inzicht om het verschil tussen beide te zien” – (Reinhold Niebuhr)

En dat ‘afsluiten’ wensen we jou – in wat voor omstandigheden ook – van harte toe: ga met God. Een ‘gezegend’ (dat woord gebruikte de koning weer wel) 2016!

Webbeheer, Communicatie, Regio Contact Personen en bestuur:
Alfred, Wim, Arie, Nadine, Marloes, Teresia, Helene, Andries, Annet, Rene, Liesbeth, Jelle, Jacco, Johan, Arnold, Karsten, Ad, Leo, Peter, Piet, Nelie, Dirk, Geert Jan, Gert-Jan en Arjan

Van het bestuur – Loslaten…

Toen schrok ik wakker in een donker bos
Ik was verdwaald in ’t midden
Van mijn leven
Dat wat ik vasthield
Liet mij zomaar los

(Dante)

Loslaten…

Vorige maand was ik bij de maandelijkse Evangelisch Roze Vieringen in Amsterdam. Het thema was die zondag ‘loslaten’. Na afloop (meestal heel gezellig) werd er nog volop ‘nagepraat’:

je hebt net een relatie en die wordt onverwacht verbroken. Je hebt twintig jaar een relatie en zet er zelf een punt achter. Je hebt kinderen die je nooit meer ziet. Jouw relatie heeft niet de goedkeuring van je familie. Hoe nu verder?

Loslaten. Hoe doe je dat? Psychologen hebben er weblogs mee vol geschreven. Maar uiteindelijk ben je het altijd zelf die actie moet ondernemen. En dat is een pittige klus, vaak tegen je gevoel, dwars tegen wat je dierbaar is (of was) in.

Voor velen van ons zal het in de komende maanden tijd zijn om vakantie te vieren. Met het loslaten van ons werk hebben we doorgaans minder moeite en dat is maar goed ook. Even uitrusten om zo weer nieuwe krachten op te doen voor dat wat komt.

Het was een mooi verenigingsseizoen met volop activiteiten en met veel leden die zich hebben ingezet voor de vereniging. Ook het bestuur is bijna weer voltallig. ContrariO gaat nu even ‘plat’ om eind augustus weer fris te kunnen beginnen. Een goede zomer!

Namens het bestuur,
Arjan Mitzer