Homo-moeheid

Ik lijd aan homo-moeheid. En de timing van dat gevoel is erg slecht. De evangelische wereld begint zich net een beetje op te maken voor een echt gesprek maar voor die tijd heb ik er al geen zin meer in.

Misschien komt het doordat ik de afgelopen maanden met meer dan buitengewone interesse naar de discussie heb gekeken. Maar misschien ook wel doordat ik merk dat elke aandacht voor deze kwestie de aandachtvrager bijna automatisch in het verdomhoekje doet belanden. Je bent verdacht geworden. Want je laat ruimte om te luisteren, geeft te veel aandacht aan de emotionele argumenten etc. etc. Je bent vast niet orthodox meer. Hokjes, vakjes en frames.
Het gaat allang niet meer over mensen. Het gaat om standpunten

Ik vrees dus dat een echt inhoudelijk gesprek toch nét niet gevoerd gaat worden. Het zal hooguit resulteren in een diepe kloof tussen kerken, die wordt bepaald aan de hand van hun standpunt rondom homoseksualiteit. Het gaat allang niet meer over mensen. Het gaat om standpunten. Als deze discussie uitgewoed is, zullen we vast weer een nieuw gespreksonderwerp vinden om daar ook weer een standpunt over te formuleren. Ik gok dat het niet zal gaan om het gebrek aan liefde in ons eigen hart, maar vooral over iets waar ‘we’ zelf geen last van hebben.

Misschien ben ik wel het meest moe van de standpuntenkerk, die louter en alleen bezig lijkt te zijn met het afbakenen van grenzen onder het reciteren van de magische zin ‘iedereen is welkom’. Ik geloof er geen bal van! In veel kerken ben je alleen welkom als je bent en doet zoals de rest. Dat geldt niet alleen op het vlak van (homo)seksualiteit, maar raakt aan veel meer onderwerpen.

Weet je wat het wrange is? Die kerk, dat ben ik zelf. Ook ik ben niet altijd aardig, ik heb niet altijd iedereen lief en worstel met mijn houding ten opzichte van sommige mensen in de kerk. Soms ben ik net een mens. Misschien is het toch geen homo-moeheid maar ben ik vooral moe van mezelf: de kerk met een mening.
De kerk is toe aan een grondige renovatie. Ik ben toe aan een grondige renovatie. En jij misschien ook wel

De kerk is toe aan een grondige renovatie. Ik ben toe aan een grondige renovatie. En jij misschien ook wel. Misschien is het niet zo slecht om een tijdje in de steigers te staan en ons vooral te laten leiden door Jezus zelf en met Hem af te stemmen waar het nou echt om draait, voordat we ons weer in het strijdgewoel begeven. Het accent op spiritualiteit en niet langer op het debat.

In de tussentijd ga ik gewoon van mensen houden (in al mijn beperktheid) – homo, hetero, transgender of anders georiënteerd. Of in de woorden van Billy Graham: “Het is aan God om te oordelen; het is aan de Heilige Geest om te overtuigen; en het is aan mij om lief te hebben”.

Foto: Jan Wolsheimer
Bron: weblog van Jan Wolsheimer